کوچه پس کوچه ها

ایام داغ دل شیعیان و ال الله رو تسلیت می گم

ما (من و همسرم)به روزیم

www.mf.blogfa.com

التماس دعای فراوان

مخلص کلام(هر کی قلمش  ادبیه بیاد بهترشو بنویسه)

عید مبارک

ما قصد داریم بریم اردوی جنوب  هر کسی از بچه های قدیمی دانشگاه شهرکرد چه متاهل چه مجرد که دلش اردوی جنوب می خواد تا قبل از هفتم خبر کنه تا اگر قطعی شد بتونیم   ازش دعوت کنیم

والسلام

.

سقوط اخلاقی احمدی نژاد!

این وبلاگ به خاطر آلوده کردن فضای مجازی توسط یه دروغگوی بی سر و پا  قرار بود فعلا تعطیل! باشه اما یه حرف های بود که نمی شد نزنم

دوستی فرمودند" «احمدي‌نژاد طرفداران خودش را هم از دست داد! صحبت‌هاي احمدي‌نژاد حيثيت نظام را لكه‌دار كرد! سخنان احمدي‌نژاد سقوط اخلاقي بود! مناظره نشان داد كه متانت بر وقاهت پيروز است! و …»

طبیعتا نظر این دوست برای خودشون محترم و شاید هم قابل استناد باشه اما قصد دارم نظر این بنده خدا وهمه اون هایی که چنین نظری دارند رو به مطلب زیرجلب کنم.

اخلاق را خوی و صفاتی ریشه دار در انسان گویند که بر خواست،پندار،رفتار و گفتار تاثیر می گذارد(این گونه اخلاق به عمل و قول و حال و احساس و اندیشه و پندار گره می خورد)«ع.ص.نظام اخلاقی اسلام.ص26»  با این تعریف  از طرفداران این اندیشه سوال می کنم که کدام فعل غیر اخلاقی توسط آقای احمدی نزاد در طول مناظره ی ایشان با آقای موسوی سر زد که شایسته سقوط اخلاق باشد، آیا دفاع از خود و پاسخ تهمت ها و اکاذیب منتشر شده بر علیه دولت دادن را عمل غیر اخلاقی می دانید یا فاش کردن نام برخی افراد سود جو که سال ها از کشته های مردم پشته ساختند و هر روز بر ثروتی که بدون رانت دولتی توان کسب آن را نداشتند افزودند را خلاف اخلاق می دانید؟

و یا آنکه از کدام نظام صحبت به میان آورده اید منظورتان نظام مقدس جمهوری اسلامی است یا نظام خانواده سالاری آقایان؟ این لکه ی به قول شما نگین بر دامن کدام نظام نشسته است؟ نظام جمهوری اسلامی که رییس خمهور شجاعش آبرو و جایگاهی برای دزدان قائل نیست یا نظام حلقوی و خانوادگی برخی دوستان که مملکت را ارث پدری شان می دانند؟

شاید هم چون نام افرادی برده شده که در جمع حضور نداشته اند را مصداق بردن آبروی افراد و یا غیبت دانسته اید که در چشمتان عمل به دین خلاف اخلاق و تکلیف جلوه نموده است!

برای یادآوری در زیر چند نکته را برای شما بازگو خواه کرد: 

1.در زیارت عاشوراکه ما آن را به عنوان یکی از معارف دینی خود می شناسیم به دفعات به ما آموخته اند که نمی توان در یک لحظه به دو سو روی کرد یا بر اساس قران کریم"ما جعل الله لرجل من قلبین فی جوفه" «4.احزاب»نمی شود دو دل داشت  و هم با با دزدان سودا کرد و هم با محرومان و صاحبان حق، نمی شود هم با حسین بود هم با یزید و عمر، و البته زمانی که قرار بر جدا کردن راه و لعن می شود باید اول و اساس ظلم و جور را هم مانند مجریان آن مورد عتاب قرار داد" الهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آخر تابع له علی ذلک.الهم العن العصابه التی جاهدت الحسین و شایعت و بایعت و تابعت علی قتله . الهم العنهم جمعیا."  و این گونه می شود که مافیای ثروت و قدرت صدایش از جای جای مملکت به اعتراض بلند می شود  و بیش از 300000 تیتر توهین آمیز را هیچ می انگارد و افشای سردمداران فساد اقتصادی در کشور را بی اخلاقی و بی دینی قلمداد می کند.

2. مگر غیر از این است که افتخار ایرانی پیروی از مولای متقیان حضرت امیر المومنین است پس چه بر سر ما آمده است که تاب اجرای فرامین آن امام همام را نداریم مگر غیر از این است مولا می فرمایند:" اگر مسئولی در اموال عمومی خیانت کرد (چه کم و چه زیاد) کمر اورا بشکنید"

یا اینکه  در نامه به اشعث بن قیس فرماندار آذربایجان می نویسند :

"همانا فرمانداری برای تو وسیله آاب و نان نبوده بلکه امانتی در گردن توست باید از فرمانده و امام خود اطاعت کنی تو حق نداری نسبت به رعیت استبداد بورزی و بدون دستور به کار مهمی اقدام نمایی در دست تو اموالی از ثروت های خدای بزرگ و عزیز است و تو خزانه دار آنی تا به من بسپاری"

مگر غیر از این است که امام علی(ع) از همه حاکمان تاریخ و پیروانشان خواسته اند کمر خائنین در اموال عمومی را بشکنند؟

و یا حتما ماجرای شریح بن حارث رو در نهج البلاغه خوانده یا حداقل شنیده اید که به سبب خرید یک خا نه به کمتراز قیمت واقعی اش با چه برخوردی از طرف امام روبرو شد؟ هم آبروش را ریختند و هم اینکه سه سال به یکی از روستا های اطراف مدینه تبعیدش کردند

اکنون حتی نباید بگوییم که فلان آقای بزرگ و ریش سفید و صاحب انقلاب که در قبل از انقلاب هیچ نداشته خانه ی هفت هزار متری در فرمانیه را از کجا آورده است؟

یا یه جایی دیگه که در جنگ صفین امام شنیدند که یارانشان به سپاه دشمن فحش می دهند فرمودند:من ناراحت می شوم از اینکه شما مردمی ناسزاگو باشیدولی اگر شما کردار های آنها را توصیف کنیدو حالاتشان را به یاد بیآورید، در سخن گفتن راه راست راانتخاب می کنید(خطبه 206 ترجمه علامه جعفری)

حالا احمدی نژاد که نه فحش داده

اما حالا حالم ازش بهم می خوره

البته حالم خیلی وقته داره ازش بهم می خوره  حالا دارم میارم بالا

فکر می کنم هنوز خیلی زوده که افراد در ایران با اسم واقعی مطلب بنویسند فکر می کنم خیلی ها و شاید هم خودم اصلا فرق فضای عمومی با خصوصی رو نمی دونندن

خیلی ها و شاید هم خودم یادشون رفته که به قول پیامبر مکرم اسلام آبروی افراد آخرین پیراهن انسان هاست و نباید کنده بشه

و یادشون رفته تهمت زدن و غیبت کردن گناه کبیره است و حکایتشون حکایت کبک شده فکر می کنند چون فضا مجازیه  و شاید برخی انسان ها از شناختشون عاجز باشند خدا هم از شناختشون عاجزه و روز حساب و کتابی در پیش نیست

خدا منو و بقیه رو به راه راست هدایت  کنه

یا زهرا (که شاید به خاطر اسمم همیشه حس خاصی بهشون داشتم)

یا زهرا

۱.روزگار عجیبی است

مردم نمک می خورند و نمک دان می  شکنند

مورد لطف قرار می گیرند و کم لطفی می کنند 

دروغگویی افتخار شده است و نفاق هنر وقتی دروغ را با حقیقت نمایش می دهی و دروغ گو را رسوا بر سرت هوار می کشندکه چرا مزاحم می شوی

تهمت می زنند و از کار خود شرم نمی کنند

اما خداوند کریمی سلطان عالم است که قهار و جبار نیز صفت اوست

 ...............

۲.دوست. دوست نیست مگر آنکه حقوق برادرش را در سه جایگاه نگهبان یاشد 

در روزگار گرفتاری

آن هنگام که حضور ندارد

و پس از مرگ

 "نهج البلاغه حکمت ۱۳۴"

برای وداع رفته بود نوشت در وداع با بقیع چه گفتی؟

یک باره دلم رفت تا پشت میله های جلوی بفیع همانجا که روز آخر آن کبوتر در میانه میله ها با حسرت تربیت پاک ائمه را می نگریست

     و من هنوز گیج و منگ...

فرمودند: من نگاهبان دلم بودم. به کسی و چیزی راه می دادم که مرا بارور کند نه از من بکاهد.

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خودم که بخشنده و مهربانم

چرا تا حالا ندیده بودمت؟ "به نام خودم که بخشنده و مهربانم" آن هم نه یک بار، همیشه اول حرفش همین را گفته، حداقل من 114 بارش را می دانم که خودش گفته!

کسی را نداشته که کتابش را تقدیمش کند، نه الناز دارد، نه پدر و مادری، فرزند هم که ندارد. اصلا از خودش هم کسی بزرگ تر و مهم تر وجود نداشته که کتابش را تقدیمش کند و با احترام در اول کتابش بنویسد با نام.... آ ن هم نه یک بار 114 بار حرف هایش را به خودش که بخشنده است و مهربان، تفدیم کرده که انسان (فراموش کار) ها یادشان نرود با چه کسی طرف اند، با کسی که بخشنده است و مهربان، آنقدر مهربان که شوق دیدارش خیلی ها را شب تا صبح زنده نگه می دارد و آنقدر بخشنده است که وقتی کاسه ی گدایی را می برم نزدش نگاهم نمی کند که هستم، چه کرده ام و یا چه نکرده ام...

می دانم که شرمنده اش هستم اما وقتی کارد به استخوان می رسد. مجبور می شوم نصف شب یراغش بروم، بی آبرو بروم اگر شد با آبرو برگردم!

می دانم وقتی بروم انقدر تحویلم می گیرد که خیال می کنم شرمندگیم را نیز دوست دارد. همین اخلاق اش است که پر رو می کند مرا، خیال می کنم چون ظرفیت عابد زاهد شدن را ندارم، بعضی وقت ها می گذارد هر غلطی که دلم می خواهد بکنم، خودش بهتر می داند اگر چهار روز (شاید هم کمتر) آن طور که خواسته، باشم غرور می گیردم آن وقت است که همه چیز را فراموش می کنم و طلب کار می شوم!؟

پس

به نام خودم که بخشنده و مهربانم

خدایا حالا که خودت این همه گفته ای بخشنده ای و مهربان، به حق آنان که دوستشان داری با مهربانیت مرا ببخش

بچه فراری به جز خانه پدر کجا دارد که برود یا باید اسیر گرگان و فاسدان شود یا آنکه شب هنگام با اشک و زاری به خانه پدر برگردد. به حق این شب های عزیز به خانه ی پدر شیعیان بازم گردان

خدایا تو که روح خودت را در جانم دمیده ای  پس چرا من نمی توانم  مثل تو مهربان باشم؟ من هم دوست دارم آنان که حقی بر گردنشان دارم را ببخشم، اما چه کنم که ظرفم کوچک است امشب که کاسه ی گداییم را بر در خانه ات آورده ام ، ظرفم را انقدر بزرگ بگردان که بتوانم آنان که به من بد کرده اند را  آنقدر دوست بدارم  که جز بخشیدنشان دلم چاره ای برایم نگذارد.

خدایا بنده ی تو، پدر من؛ علی،  مسکین و یتیم و اسیر را از در خانه اش نا امید برنگرداند، تو که خدایی با من چه می کنی؟من که از آن مسکین مسکین ترم، دست من خالی تر است یا دست او؟من که هیچ برای روز حسابن در کف ندارم از همه مسکینان عالم مسکین ترم، من از آن اسیر و یتیم  هم دربه در ترم، من که اسیر هوای نفس شده امو درد بی پدری را سال هاست چشیده ام، مستحق ترم یا آنان که بنده ات علی دستشان را در وقت احتیاج گرفت؟

بخشش تو کجا و بخشش پدرمان علی کجا؟ مهر تو به من کجا و مهر آقایم علی کجا؟

روا مدار بی ثمر برگردم و بی اثر شوم.

ساعت ۲۱،  بیستم رمضان المبارک 1429 

الذی خلق فسوی.

والذی قدر فهدی.

والذی اخرج المرعی.

 فجعله غثاء احوی.

سنقروک فلا تنسی.

الا ما شاءالله . انه یعلم الجهر و ما یخفی.

و نیسرک للیسری.

فذکر ان نفعت الذکری.

سیذکر من یخشی.

و یتجنبها الاشقی.

الذی یصلی نار الکبری.

ثم لا یموت فیها و لا یحیی.

قد افلح من تزکی.

و ذکر اسم ربه فصلی.

بل توثرون الحیاه الدنیا.

و الاخره خیر و ابقی.

ان هذا لفی الصحف الاولی.

صحف ابراهیم و موسی.

---------------------------

۱.خودشه

۲. ۱۹ آیه داره که هر کدوم برکات خودشو داره(خودم کلیشو دیدم)

۳. واسه دل خودم

۴.همه در دنیا موفقیت می خواهن از کافر تا مسلمان

۵. همه مردم را نمی شود اصلاح کرد

۶. علاقه به دنیا سرچشمه همی بدی هاست

۷.هر گاه نام خدا برده می شود صلوات بر محمد و ال محمد بفرست(امام رضا-ع)

۸.دنیا بد نیست بد آن است که به آخرت ترجیح داده شود

۹.خدا انتقادش را با نشان دادن راه خوب تکمیل کرده ما چه می کنیم

۱۰.

مگه دیونگی چی می خواد که من ندارم

همه چیز رو وارونه می بینم  هر چی نگاه می کنم از هیچی سر در نمی یارم

انگار دنیای همه با مال من فرق داره  اصلا یه رنگ دیگه است

فکرشون خیالاتشون دوست داشتن یا نداشتنشون یا حتی نوشتنشون....

همه  یه جوری برام عجیب اند

کارهایی که می کنند و می کنم و نمی کنماصلا برام قابل توجیه نیست نمی فهمم سر از هیچی در نمی یارم!!!!!!

گیج شدم شاید هم هنگ کرده باشم

اما نه احتمالا دیونه شدم

پرت و پلا می گم جا هایی میرم که نباید برم جاهایی نمیرم که بعدا می گن باید برم

نصف کارهم رو پشت گوش می ندازم

تلفنم رو ۱۰ تا یکی جواب می دم (تازه اون هایی که رو گوشیم ذخیره اند وای به حال شماره های ناشناس)

حوصله هیچ کس و هیچ جا روندارم فقط دوست دارم وسط ظهر بشینم زیر آفتاب به یه درخت دور یا یه بیابون بی آب و علف نگاه کنم بیایونی که آخرش ناپیدا باشه

از این بدتر فکر می کنم باید باز هم غسل کنم و شهادتین رو بگم (یعنی باز هم تو اسلام پذیرفته می شم؟ )

انگار گم شدم فکر می کنم دارم دور خودم تو کوچه های پیچ در پیچ گم راهی دور خودم  می چرخم و راه رو پیدا نمی کنم

از کدوم طرف باید برم

نمی دونم

صمنا با غم عشق تو چه تدبیر کنم                تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم

الان

همین الان مصطفی قاسمی یه پیامک فرستاد:"شب ولادت امام حسین پارسال یادت هست"

سریع رفتم تا مدینه هتل جوهره عاصمه

اما حیلی یادم به اتفاقات اون شی نیومد

ولی فرداشو خیلی خوب یادمه

بعد از نماز صبح گفتم تا از مادر امام حسین عیدی نگیرم هتل نمی یام(حتی اگه وقت صبحونه تموم بشه)

اما نتیجه اش شد سرگردونی بین خونه حضرت زهرا ،بین الحرمین، بقیع و ......

و آخرش آوارگی یه گوشه ی بقیع ...

آخه کجا باید می رفتم؟ 

۵۲ درصد تهرانی ها!!!!!!!

۴۸ درصد ایرانی ها!!!!!!!!!

و آن یا ابوالفضل های مرداغنه که همه سالن مسابقه را به لرزه می انداخت

و آن روز که جهان پهلوان کنار امام خامنه ای نشسته بود

و....

همه و همه تمام شد تا بار دیگر رسم جهان را  مرور کنیم که همه می روند و همه دنیا میدانی است مانند همه ی این میدان ها

* در کافی نت صدای مرحوم شکیبای در حال پخش است

می خواند:

آب را گل نکنیم ...

.

.

. دلم گرفته

دلم عجیب گرفته  است و هیچ چیز مرا از وجود خالی اطراف نمی رهاند

التماس دعا  

شنیدم اقا قرار نیست سه شنبه ظهور کنه

تا حالا فقط غروب پنج شنبه و جمعه احساس نا امیدی می کردم

اما امروز...

کاش بیاید

....دیروز صبح که از خونه زدم بیرون یه بنر بزرگ مزین به عکس امام خامنه ای دیدم که سر میدون انقلاب و بعد چهار راه استانداری و چهار راه فردوسی و چند جای دیگه نصب شده که هیچی زیرش نوشته نبود الا نام صاحبش

حتما برای ۲۴ تیر زدند(به قولی روز تولد ره بر)

فکر نمی کردم بعد از صحبت و دست نوشته آقا دیگه کسی از این کار ها بکنه، چون ظاهرا سال گذشته وقي آقا خبر جشن تولدشون در يكي از استان ها رو مي خونن....

در حاشيه برگه اي كه حاوي آن خبر بود نوشتند؛
«اين كار غلط است، اين تولد و امثال آن هيچ جشني ندارد، برگزاركنندگان مسئول وقت و عمر و اموالي هستند كه در اين كار صرف و ضايع مي شود. من از كسي كه براي تولد من جشن مي گيرد به هيچ وجه متشكر نمي شوم و او را مسئول زيان هاي اين كار هم مي شناسم»...

«البته خداوند براي گروهي كشته شدن و براي گروه ديگر مرگ را مقرر فرموده، و بلاخر هريك مرگ را آنگونه فرا رسد كه خداوند برايش مقرر فرموده پس خوشا به حال مجاهدان در راه خدا وكشته شوندگان در راه فرمانبرداري از او»امام علي«ع»

 و يكشنبه اي ديگر از راه رسيد.....

جلسه ي شوراي مركزي حزب جمهوري اسلامي آغاز مي شود  لحظات به سرعت سپري مي شود و تلاش ها براي حل مشكلات مردم ادامه دارد.

 الله اكبر.....حي علي الصلاه....حي علي خير العمل ...... لا اله الا الله

در صحن حزب(ميدان ورزش) به نماز ايستاد. بچه ها پشت

ادامه در ادامه

.............................

۱. مطلب تکراری است

۲. چاره ای نیست

۳. پست بعدی پیرامون صحبت های امام خامنه ای در جمع مسئولان قضایی می باشد که به محض تایپ شدن آپ می کنم

*چهاردهم خرداد
::.آن روز را به خوبی به یاد دارم  و شب قبلش را که همه ی خانه شده بود نوای دعا، صبح ساعت 7 وقتی آن خبر از رادیو پخش شد پدرم کاملا به هم ریخته و سراسیمه از خانه  رفت. مادرم می گفت بی چاره شدیم دیگر امام نداریم خدا به دادمان برسد که البته خدا خوب هم به دادمان رسید و این مردم را تنها نگذاشت

:::.و همین دیروز یعنی 14 خرداد 87 داشتیم در ماشین به سمت فارسان می رفتیم که صدای رادیو نظرم را جلب کرد؛ گوینده رادیو می گفت که از خمین و در کنار خانه ی "مقام معظم رهبری انقلاب  حضرت ایت الله خمینی " برایتان گزارش می کنم موج رادیو را نگاه کردم 90.6 را نشان می داد، برایم عجیب بود چون در ایران هرگز نشنیده بودم آیت الله خمینی فقط این لفظ را از رادیو های بیگانه شنیده بودم حدس زدم گوینده دچار اشتباه شده باشد اما ظاهرا اینگونه هم نبود چون چند لحظه بعد برای بار دوم که انتظار اصلاح می رفت گوینده محترم این گونه اصلاح کردند"   از کنار منزل سابق مقام معظم رهبری کبیر انقلاب  حضرت ایت الله خمینی برای شما گزارش می کنم"
هم خنده ام گرفت هم غمم که چرا گوینده رادیوی جمهوری اسلامی حتی یک بار هم نگفته امام خمینی که الان بتواند این کلمه را به راحتی بگوید؟؟؟انگار در پادگان مجبورش کرده اند به زور اسم امام را بگوید!!!


:::::. روزنامه های این هفته مخصوصا شهروند امروز را که خواندم یکجا امام را مصلحت طلب معرفی کرده بود و یکجای دیگر پست مدرن، آن یکی نوشته بود امام درمقطعی چنان از  "آیت الله بروجردی بر آشفته که استکانی را شکسته است" و  حتما خشونت طلب بوده، و آن یکی روزنامه امام را اسیر تفکرات حاج احمد اقا خوانده بود و ان یکی ....
بخارایی فقط 19 سال داشت!!!!!! 

::::. شب قبلش تلویزیون برنامه جالبی پیرامون امام داشت، با  خیلی ها  مصاحبه شده بود آقای بادمچیان می گفت: پس از اعدام انقلای منصور توسط شهدای موتلفه اسلامی، ظاهرا وقتی شاه جنازه را دیده بود  خیلی از وضع جنازه و مردن منصور ناراحت شده بود چون گلوله ای در گلویش خورده بود و زبانش بیرون بوده  است مثل ...به همین دلیل از قاضی خواسته بود از شهید محمد بخارایی در مورد پارگی گلوی منصور سئوال کند، قاضی هم در دادگاه از این جوان 19 ساله می پرسد: وقتی گلوله اول را به منصور زدی، گردن منصور روی بدنش افتاد و به راحتی می توانستی به سرش شلیک کنی، چرا گلوله را به گردن منصور زدی؟
شهید بخارایی با شجاعت تمام جواب داده: من وقتی گلوله اول را زدم متوجه این موضوع بودم اما می خواستم گلویی که به مرجع تقلید شیعیان توهین کرده را پاره کنم به این دلیل گلوله دوم را به گردن منصور شلیک کردم تا هیچ کس دیگر جرات چنین کاری را پیدا نکند!!

::::::. و امام چنین 19 ساله هایی  را اصلا نمی توانم توصیف کنم این دو روز هرچه فکر کردم به هیچ نتیجه ای نرسیدم، به نظرم کار هایی که امام کرد را  با عقل مادی هیچ انسانی جوپر در نمی آید  مگر آنکه به قدرت لا یزال الهی امید و اعتماد داشته باشد، البته راستش را بخواهید وقتی که خود را در فضای سال های دهه 40 و پنجاه قرار می دهم –از روی نا آگاهی- ممکن است به بعضی از حرف های امام خنده ام هم بگیرد. وقتی امام در 15 خرداد می فرمود: یاران من در گهواره هستند یا وقتی از جوانان و قدرت آنان صحبت می کرد!!

و دلم می خواست باشم و بیبینم که چگونه نفس مسیحایی امام دانشگاه آن روز را با آن فضای آنچنانی به حوزه پیوند داد و فکر و راهی را به جهانیان عرضه کرد که شرق و غرب  با آن همه ادعا هنوز مبهوت آن هستند.

بهتر است اصلا از امام نگویم چرا که در توانم نیست.

و امام خامنه ای وظیفه ای ره بری این ملت را به عهده گرفت...

::. **16 خرداد**

..........

....................

..............................

........................................

اینجا هنوز زهرا سیلی می خورد

اللهم صلی علی  فاطمه و ابیها و بعلها و بینهاو سر مستودع فیها

خیلی ها گفتند چون دولت اصول گراست ما نباید اعتراض کنیم، مگر چه اتفاقی افتاده، فقط شب شهادت حضرت زهرا کلی کف وسوت زده شده و به جز یک برنامه ی کوچک عزا داری کار دیگری نشده

مثل دی شبی علی بود و نزدیکانش، آرام و بی صدا، مبدا مردم مدینه از خواب نفرین شده ی شان بیدار شوند

می رفتند تا امانت پیامبر را بدستش برساندد

علی مظلومانه و بی صدا گریه می کند انگار از گریستن شرم دارد این را می شود از صدایش احساس کرد

علی همه ولایت پذیری را، همه پاکی و زهد را و همه وجود پیامبر را به دیار باقی می برد در حالی که پر و بالش شکسته صورتش نیلی گشته و علی شرمگین، نمی دانم بر علی می گذرد، همسرش،دختر پیامبرش را در کوچه سیلی زدند، لای در و دیوار خانه ..... اما علی هیچ نمی توانست بکند حتی اجازه ندارد از این درد بمیرد

باید اسلام را حفظ کند باید غیرتش را فرو خورد تا اساس را نگه دارد باید بماند تا اسلام نرود باید آن مسیر علوی که زهرا با خونش نمایانش کرده را تا بدانجا باز کند که به من و شما همهی آنها که تا دولت عشق خواهند آمد آن را به وضوح بیبینند و بهانه ای برای گم کردن راه نداشته باشند.

و چه خوب راه را گم نکردیم

یه گوشه شهرمان عروسی است و گوشه دیگر مجلس رقص و آواز مقداری این طرف تر در دانش گاه که ظاهرا فقط گاهش مانده است کنسرت موسیقی برگزار می کنیم و در شب شعر های انچانی صدای سوت و کف شان دانشگاه را از سکوت بیرون می آورد

تازه یادمان افتاده بود که فاطمیه است و تازه فهمیده بودیم که نباید گذاشت فاطمیه مثل فاطمه مظلوم بماند

قرار بود حداقل در سالگرد عزای علی و پیروانش در مسجد دانشگاه به عزا بنشینیم و یادی از خودمان کنیم

که صدایی قبل از

فلسطینی شویم

روز کارگر مبارک

**و اینکه خدا کنه شاگرد های خوبی برای معلم هامون باشیم
روز معلم رو به پدرم و همه معلم های زحمت کش تبریک می گم
همچنین اربعین مسافران جنوب، معلمان عزیز استانمان را تسلیت عرض می کنم.

کاش یه کم محتاط تر بودیم
امروز خانمی را دیدم که بعد از 12 سال قرار بود چند روزی دیگر فرزندشان پا در این دنیا بگذارد اما باید تنهایی شادی می کرد آخر پدر بچه اش نبود که برای فرزندش پدری و معلمی کند.
 یا خانواده آن معلمی که 3 دختر کوچک داشتند و می شد غم یتیم را روی صورت هایشان خواند
یا آن یکی خانواده با 4 دختر و یک پسر 1 ساله چه گناهی کرده بودند. چرا باید به این راحتی............

و خانه ای که دیگر توان وارد شدن به آن را نداشتم. همان بهتر که بر می گشتم......

 
وقتی با مدیران وزارت خانه برای تسلیت به خانه یشان رفتیم انگار پدرانشان را در میانمان جستجو می کردند، شاید هم یا خود فکر می کردند اگر پدرشان بود....
تهیه گزارش هم بعضی وقت ها چقدر سخت می شود آنقدر سخت که بی خیالش می شوی 

* و پارسال

درست یک روز قبل (۱۰/۱۱/۸۶)سه نشریه در دانشگاه امیر کبیر منتشر شد که یاد رضا قلدر و فرهنگ باغ وحشی اش را در یادم زنده می کرد

آیا وقت آن نرسیده است تا وزارت علوم و آنهایی که وظیفه ی شان فرهنگ سازی است کاری برای این مملکت کنند؟؟؟

باز هم ....

بگذریم

التمااس دعا